Daarmee bedoelt zij beleid dat telkens opnieuw wordt aangepast of vervangen in de hoop problemen op te lossen, maar dat uiteindelijk steeds weer terugkomt bij dezelfde knelpunten. We gooien het als het ware weg om vooruit te komen — maar het keert telkens terug. Zo ontstaat een vicieuze cirkel zonder echte oplossing. Volgens Stellaard ligt hier een belangrijke les. In het onderwijs- en jeugdzorgbeleid zien we vaak dat oplossingen worden gezocht vanuit de korte termijn. Nieuwe regels, nieuwe structuren en nieuwe plannen volgen elkaar snel op, terwijl onderliggende patronen en aannames nauwelijks veranderen. Daardoor blijven problemen zich herhalen. De uitdaging is daarom niet om steeds out of the box te denken, maar juist from the bottom of the box: terugkijken en begrijpen hoe beleid zich in de tijd heeft ontwikkeld. Door historisch en chronologisch beleidsbesef ontstaat beter inzicht in de systemen achter de problemen. Pas dan kunnen we echt vernieuwen.
Voor Borsele biedt dat een hoopvolle richting. In de notitie ‘Anders denken, anders doen’ klinkt de ambitie door om de zorg en ondersteuning toekomstbestendig te maken. Dat vraagt niet alleen nieuwe regels, maar vooral een andere manier van denken en samenwerken. Elkaar scherp houden blijft daarbij essentieel — juist om te voorkomen dat ook goedbedoeld beleid onbedoeld een boemerang wordt. Samen werken we zo aan zorg en ondersteuning die niet alleen vandaag helpt, maar ook morgen standhoudt. Scheidend wethouder Marga van de Plasse kreeg van onze fractie een mooie boemerang uitgereikt. Dit als waardering voor het vele goede werk dat zij op dit terrein heeft verzet.