Jaarbeurs

Onlangs ging ik in mijn herinnering terug naar mijn “politieke beginjaren”. De Jaarbeurs in Utrecht speelt daar een grote rol in. Daar werden (ter verduidelijking voor de jongere generatie) namelijk de partijdagen van de SGP gehouden.

Die dagen werden voor mij gekenmerkt door de lange tijdredes, maar daarna ook door de lange pauzes met de mogelijkheid om gebruik te maken van een fantastisch lunchbuffet. En van die mogelijkheid heb ik altijd gebruik gemaakt. Met als gevolg dat ik dan in het middaggedeelte wat moeite had om mijn oogleden op dusdanige hoogte te houden dat ook mijn ogen nog zichtbaar waren.

De lange tafelrij op het podium is mij ook altijd bijgebleven. Aanvankelijk niets te zien dan een lege tafel en lege stoeltjes, maar al snel kwam het hoofdbestuur en de partijleider vanuit de coulissen om (de een wat vlugger dan de ander) plaats te nemen voor de rest van de dag, zeg maar (m.u.v. het buffet, ik bedoel: de pauze). Saillant detail: ze kwamen altijd van links aangelopen. Later begreep ik waarom: je kunt alleen naar rechts opschuiven als je van links komt.

De aanleiding van mijn herinneringen was echter een bijlage bij het Reformatorisch Dagblad. Daarin was, zoals gebruikelijk aan het eind van het jaar, een overzicht opgenomen van (onder ons) bekende en wellicht minder bekende landgenoten die ons ontvallen zijn. Waarvan vier SGP-ers die ik voor het eerst zag achter die tafel in de Jaarbeurs of in elk geval op de voorste rijen in de zaal: J.T. van den Berg, L. van der Waal, L.M.P. Scholten en Ds. W.Chr. Hovius. Mannen van verschillend pluimage in allerlei opzicht, maar wel naast elkaar aan die tafel in de Jaarbeurs. En ik weet zeker dat ze nu ook aan één tafel zitten (Mattheüs 8:11).

Nastarend in 2020 kijk ik vooruit naar 2021.